Activiteiten & Actueel

De Magie van Tuinieren, een cadeau voor hart en ziel.

Op zaterdag 7 juli a.s. geeft Wim Paul van der Ploeg (hovenier, coach en schrijver) in de kantine van De Federatie een bijzondere lezing over zijn boek ‘De magie van tuinieren, een cadeau voor hart en ziel’. Vanaf 14.00 uur zijn alle leden van de volkstuinparken én andere belangstellenden van harte welkom.
Tuinboeken zijn er te over. Je zou er hele bibliotheken mee kunnen vullen. Maar nooit eerder las ondergetekende een tuinboek met zo’n unieke invalshoek: de tuin als metafoor voor het leven. En dan vooral: een gelukkig leven.

Zelf bezit ik sinds 16 jaar een volkstuin, maar nimmer ben ik echt los gekomen van het idee, ‘het eigenlijk niet te kunnen’. Door klassieke fouten (zoals je eigen aanplant in het nieuwe seizoen voor onkruid aanzien), het consequent vergeten van plantennamen en het ongeduldig afraffelen van ‘verplicht’ onderhoud, is mijn tuin nooit echt geworden wat ik wou. En praktische tuinboeken die uitleggen wanneer je hoe of wat moet snoeien hebben mij nooit de moed bezorgd (laat staan het enthousiasme) om al die instructies ook daadwerkelijk op te volgen. Maar daar heeft dit boek verandering in gebracht: ik heb er weer zin in!
ZINTUIGEN LEREN GEBRUIKEN
Wim Paul van der Ploeg, schrijver van ‘De magie van tuinieren’, neemt je letterlijk bij de hand om je stap voor stap te leren hoe je door aandacht, geduld en het openstellen van de zintuigen -voelen, ruiken,kijken- een tuin daadwerkelijk kunt leren zien, hem te ervaren in al zijn schoonheid en seizoenen. Pas dan kun je, met gebruik van eigen intuïtie en smaak, jouw ideale tuin creëren. En dat heeft dan niks te maken met hoe een tuin ‘behoort’ te zijn, maar alles met de kern van jouw eigen wezen.
Vanuit die basis biedt het boek wel degelijk adviezen, maar in een heel ander jasje dan gebruikelijk. Het draait om vragen als: wat kan beter, wat kan mooier, hoe kan het beter? Of om de waarde van geduld, want ‘gras groeit niet harder als je er aan trekt’. En: ga vooral niet vechten tegen de bierkaai, dat blokkeert je juist en geeft, net als een té stringente controle, alleen maar stress. Ontspan, houd het leuk! Dan brengt zelfs het wieden van onkruid rust.
In globale lijnen geeft de schrijver daarnaast aan, wat cruciaal is om op te letten: het herkennen van de tien belangrijkste soorten onkruid bijvoorbeeld, zoals zevenblad en kleefkruid. Maar telkens onder voorbehoud.
Want een plantje zoals havikskruid, met van die oranje bloemetjes, wordt ook als onkruid aangeduid. En dan is de vraag: vind jij het mooi, wil je het houden of haal je het weg? Alles staat of valt met jouw eigen beleving. Geef je tuin een cijfer en vraag je af: kan die zes een tien worden? Of omschrijf het karakter van je tuin: is hij gezellig, sober, inspirerend? Zo word je je bewust van alle kwaliteiten – of het gebrek eraan. En last but not least: houd een tuindagboek bij! Ook behulpzaam bij de lange termijn planning.

In ‘De magie van tuinieren’ staat de tuin mede symbool voor ons bestaan als mens. Ook dat zal opbloeien bij kwaliteiten als geduld, gevoeligheid en oordeelvrij zijn - naast aspecten als doorzettingsvermogen en respect voor het ‘eigene’ van iemand of iets. Bepaalde zaken kunnen we, zowel in ons eigen leven als in de tuin weliswaar een beetje sturen, maar nooit helemáál beheersen. Storm, kou en regen hebben we niet in de hand. Maar zodra we dit
erkennen, valt er zelfs van een storm nog te genieten.
WARM BAD
Wim Paul van der Ploeg blijkt in persoon dezelfde sfeer uit te ademen als zijn boek: vriendelijk en geruststellend,
zoiets als een warm bad. Geboren als tiende, laatste kind in een gezin met een fruitteeltbedrijf, groeide hij letterlijk op tussen de appels en de peren. Al lijkt dat misschien mooier dan het was, want er moest altijd ‘gewerkt’ worden. Geen wonder dat hij later op een flat ging wonen… Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Na de middelbare school werd het de tuinbouwschool in Frederiksoord, waar met name één leraar zoveel plantenkennis had en hem zó inspireerde dat, ook al belandde hij daarna in het ‘personeelswerk’, de natuur altijd bleef trekken. “Als hobby onderhield ik her en der wat tuintjes, totdat iemand me vroeg, een volledig tuin-plan te maken. Spelenderwijs is het toen gaan groeien. Ik bezocht sowieso al graag kwekerijen en andermans tuinen, onder meer in het buitenland.
En daar maakte ik dan foto’s van, niet wetende dat ik die later voor mijn eigen boek zou gebruiken. En soms gaf ik ook toen al lezingen; de eerste ging over tuinen in California.” 
SPRUITJES
Dat hij werkelijk ‘gedreven’ was, werd hem pas duidelijk toen ánderen zijn passie signaleerden. En passie leidt tot succes; dat is een wetmatigheid. Niet dat hij ooit zal claimen, ‘beter’ te zijn dan anderen. “Vergelijk het liever met spruitjes: je houdt er van of niet. Zo komen vanzelf ook de klanten, die zich herkennen in mijn stijl”. Wim Paul houdt vooral van ‘natuurlijke’ tuinen. “Zoveel mogelijk planten en bloemen, zo min mogelijk bestrating. Zodat alles groeit en bloeit en je duidelijk de seizoenen kunt beleven: de vruchten, de herfstkleuren, de zaden, de geuren…”

Uit eigen ervaring weet hij, dat tuinieren-met-hartstocht ook doorwerkt in je manier van leven. Sterker: het is een manier van leven, eentje die je het ‘wonder’ doet ervaren. Wim Paul: “Een lezer gaf me dat letterlijk terug, die zei: ‘jouw boek roept het Paradijs bij me op’. Dat vond ik treffend, want dit boek is werkelijk ‘De Bedoeling’ geweest. Het moest geschreven worden, al wist ik niet waarom of waar het vandaan kwam. Het was groter dan Wim Paul, zeg maar. Ik had geen vooropgezet plan, maar de ideeën bleven opborrelen en ik bleef maar schrijven. Soms was ik
zelf verbaasd en dacht ik: ‘wauw, wat mooi!’ Daar ben ik nog steeds heel dankbaar voor.

'Gras groeit niet
harder als je er
aan trekt’

“Natuur is de verbindende en helende factor in ons leven. Niet voor niets wandelen we door bos en duin om te ont-stressen.” Hij is even stil. “En dan te bedenken, dat sommige stadskinderen gemiddeld maar één keer per jaar in de natuur komen. Die soms zelfs niet weten van het bestáán!” Wim Paul wilde ‘van nature’ mensen altijd al graag helpen. “Dat effect heeft dit boek nu ook. Iemand vertelde mij dat ze het telkens weer oppakt ‘om zichzelf even een tuin te gunnen’. Wat bleek: ze hééft helemaal geen tuin! Een ander zei: ‘die foto’s zijn net ansichtkaarten; jij kijkt met zoveel liefde…’ Toen dacht ik: dank je wel. Want het gáát over liefde. En dat is de magie van tuinieren: het werkt als een spiegel voor je eigen ziel”.


Tekst en foto’s Wim Paul: Emma Veenstra
Afbeelding “De magie van tuinieren” bron: tuinen.nl

meer
07
Aug
Kijk nou eens…..
02
Aug
Het groene pareltje van Delft